De auteur van Een vader zonder naam schreef dit boek naar aanleiding van een reeks gebeurtenissen die hem in aanraking brachten met complexe administratieve en juridische procedures rond vaderschap, erkenning en registratie in Nederland. Deze gebeurtenissen kregen eerder aandacht in de media, waaronder artikelen in het Algemeen Dagblad, waarin journalist Stijn Tielemans verslag deed van de juridische kwestie die later een belangrijke inspiratiebron voor het boek werd.

Het verhaal wordt verteld via het perspectief van het personage Daniel. Door deze vertelvorm krijgt de lezer inzicht in de persoonlijke ervaring van een vader die onverwacht terechtkomt in een systeem van regels, documenten en besluiten rond registratie, recht en familierelaties, en de impact die dergelijke processen kunnen hebben op het dagelijks leven van ouders en kinderen.

Hoewel het boek zijn oorsprong vindt in ervaringen uit de werkelijkheid, is het geschreven als een literaire vertelling. Om de privacy van alle betrokkenen te beschermen zijn namen, plaatsen en andere herkenbare details aangepast, en wordt het verhaal verteld via fictieve personages en locaties.

Met Een vader zonder naam wil de auteur laten zien hoe ingrijpend administratieve en juridische procedures rond vaderschap en identiteit kunnen zijn voor mensen en gezinnen. Tegelijk is het een verhaal over vaderschap, doorzettingsvermogen en de zoektocht naar duidelijkheid wanneer situaties juridisch en persoonlijk met elkaar verweven raken.

Het boek is geschreven voor iedereen die geïnteresseerd is in persoonlijke verhalen over recht, identiteit en internationale situaties rond vaderschap, en in de menselijke kant van procedures die vaak buiten het zicht van het publiek plaatsvinden.