De auteur van Een vader zonder naam schreef dit boek naar aanleiding van gebeurtenissen die hem in aanraking brachten met complexe administratieve en juridische procedures rond vaderschap, erkenning en registratie in Nederland. Deze situatie kreeg eerder aandacht in de media, waarin verslag werd gedaan van een juridische kwestie rondom vaderschap binnen een internationale context.

Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van het personage Daniel. Via deze vertelvorm krijgt de lezer inzicht in de ervaring van een vader die onverwacht te maken krijgt met regels, documenten en juridische beoordeling van vaderschap en registratie. Daarbij wordt zichtbaar hoe internationale situaties, waarin meerdere rechtssystemen samenkomen, invloed kunnen hebben op ouders en kinderen.

Hoewel het boek is gebaseerd op ervaringen uit de werkelijkheid, is het geschreven als een literaire vertelling. Om de privacy van alle betrokkenen te beschermen zijn namen, plaatsen en andere herkenbare details aangepast. Het verhaal speelt zich daarom af via fictieve personages en locaties.

Een vader zonder naam laat zien hoe ingrijpend procedures rond erkenning, vaderschap en identiteit kunnen zijn. In sommige situaties kan vaderschap in Nederland opnieuw juridisch worden beoordeeld, ook wanneer dit in het buitenland al is vastgesteld. Deze complexiteit vormt een belangrijk onderdeel van het verhaal.

Het boek is geschreven voor iedereen die geïnteresseerd is in persoonlijke verhalen over recht, identiteit en internationale situaties rond vaderschap, en in de menselijke kant van procedures die vaak buiten het zicht van het publiek plaatsvinden.